چگونگی شكل‌گیری مجمع تشكل‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات

تاريخ:26 آبان 1388

*مسعود شنتیایی- در سال‌های نه ‌چندان دور صنعت فناوری اطلاعات تحت عنوان انفورماتیك فقط در دو شاخه سخت‌افزار و نرم‌افزار خلاصه می‌گردید و اكثر بنگاه‌ها بطور هم‌زمان در هر دو شاخه فعالیت می‌نمودند و به‌ لحاظ فعالیت‌های جمعی و صنفی وجود یك تشكل عمومی برای پیگیری همه مسایل مشترك كفایت داشت. با رشد و توسعه روزافزون فناوری اطلاعات و  ایجاد شاخه‌های مختلف تخصصی و رشد هریك مانند: تولید تجهیزات الكترونیك سخت‌افزاری، تولید نرم‌افزار و محتوا، طراحی و اجزای شبكه‌های محلی و مخابراتی، خدمات نرم‌افزاری و رسانه‌های دیجیتالی، سرویس و خدمات فنی الكترونیكی و سخت‌افزاری، نشر الكترونیك، واردات و عرصه‌ تجهیزات و لوازم مصرفی، ارتباطات و خدمات اینترنت- آموزش و سرویس‌های آموزشی، صادرات نرم‌افزار و خدمات و محصولات تولید داخلی، استانداردسازی و خدمات كنترل كیفی محصولات و ... كه هر یك به نوبه خود دارای گستردگی‌های اشتغال و تخصص خاص و حیطه و مسایل متفاوت خود بوده، دارای تفاوت در ماهیت  نوع فعالیت و كسب‌وكار می‌باشد و به ‌همین دلیل و به مرور، شركت‌ها و مؤسسات تخصصی فراوانی در هر رشته تأسیس گردیده و با افزایش تعداد این مؤسسات در هر رشته تخصصی و نیازهای صنفی و حرفه‌ای آنان، الزاماً آنها را گردهم آورده و قانوناً اقدام به تأسیس تشكل صنفی تخصصی برای كمك به رفع مشكلات و مسایل خاص حرفه خود و جذب حمایت‌های لازمه نمود.

در نتیجه و به این ترتیب تشكل‌های تخصصی و حرفه‌ای بطور جداگانه شكل گرفت كه ضمناً آنها در برخی موارد دارای مسایل مشترك و در برخی موارد دارای مسایل كاملاً متفاوت و گاهاً متضاد بطور طبیعی با یكدیگر می‌باشند. بطور مثال: مسایل و خواسته‌های یك شركت تولید كننده نرم‌افزار با یك شركت تولید كننده تجهیزات الكترونیكی سخت‌افزاری و یك شركت ارائه كننده خدمات اینترنتی یا آموزشی و یا یك شركت واردكننده كالاهای ساخته شده و یا یك واحد صنفی فروشنده كالاهای مصرفی IT از نظر تخصصی و سرمایه‌گذاری و تجربی و ابزار و امكانات و شرایط مورد نیاز و حتی مراجع زیربط قانونی كاملاً متفاوت با یكدیگر می‌باشند و نمی‌توان با تشكیل یك صنف عمومی و وجود یك هیئت مدیره كه به لحاظ نحوه انتخاب و نوع تخصص الزاماً دربرگیرنده كلیه تجهیزات مورد نیاز نیست به همه مسایل صنوف مختلف تخصصی با بی‌نظری اشراف داشته و  پاسخگو باشند.

ضمن آنكه در همه كشورهای جهان اصولاً تعداد واحدهای تولیدی با تعداد واحدهای توزیعی و خدماتی به لحاظ ماهیتی كاملاً متفاوت است و در نتیجه چنانچه قرارباشد هردو گروه با هم در یك رأی‌گیری و در یك تشكل كلی و عمومی برای انتخاب نماینده در هیئت مدیره شركت نمایند، بطور طبیعی واحدهای تولیدی به لحاظ تعداد كم نمی‌توانند برای دفاع از منافع خود در مقابل تعداد زیادتر واحدهای توزیعی و خدماتی نماینده در اركان  اصلی آن تشكل داشته باشند، به همین دلیل برای رفع مشكلات ذكرشده در خلال سالیان گذشته هر صنف به لحاظ نوع حرفه خود اقدام به تأسیس تشكل تخصصی مربوط به خود نموده است، علاوه برآن، در هر رشته تخصصی مراكز دولتی زیربط سیاستگذار و حاكمیتی نیز متفاوت است همچنان كه مسایل برخی از صنوف  با وزارت ارشاد و برخی با وزارت ارتباطات و تعدادی با وزارت بازرگانی و گروهی با مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی یا مراكز آموزشی مرتبط هستند در نتیجه یك هیئت‌مدیره عمومی امكان و فرصت رسیدگی تخصصی به همه امور صنوف متفاوت را ندارد و در نتیجه نمایندگان منتخب هر صنف تخصصی می‌بایست مسایل خاص خود را دنبال كنند.

لیكن برای رسیدگی به مسایل مشتركی كه در كلیه تشكل‌های تخصصی و غیرتخصصی بطور مشابه وجود دارد و نیز برای جلوگیری از تضعیف و پراكندگی و موازی‌كاری تشكل‌های تخصصی مختلف حوزه ICT از یكدیگر و اینكه احتمالاً خنثی كننده خواسته‌های دیگری در مراجع رسمی نباشند و همچنین برای كمك به تمركز در تصمیم‌گیری‌های كلان ICT نیاز به یك تشكل مادر و هماهنگ‌كننده مسایل با حضور یك نماینده از هر تشكل تخصصی به چشم می‌خورد، این نیاز باعث شد تشكل‌های تخصصی و حرفه‌ای حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات گردهم آمده و با حفظ استقلال و اختیار هر تشكل در مسایل تخصصی و صنفی خود و برای هماهنگی و كسب حمایت قوی‌تر و ارتباط نزدیك با قوای سه‌گانه اقدام به تأسیس تشكل فراگیر حوزه ICT و با استفاده از قانون تشكیل اتاق بازرگانی، صنایع و معادن ایران (پارلمان بخش خصوصی) به عنوان بهترین مرجع ثبت تشكل بخش خصوصی تحت عنوان مجمع تشكل‌های فناوری اطلاعات ایران و ارتباطات ایران نمودند و ابتدا با حضور اولیه 6 تشكل در رشته‌های مختلف تخصصی حوزهICT شروع به كار نمود و تحت شماره 221 در تاریخ 25/2/88 ثبت گردیده و هم‌زمان راه برای ورود نماینده سایر تشكل‌های تخصصی نیز باز نگه داشته شد و سپس با وجود گستره وسیع و قدمت اتاق‌های بازرگانی و صنایع تهران و شهرستان بعد از تشكیل كمیسیون ICT اتاق ایران، ارتباط قانونی و نزدیك با قوای سه‌گانه كشور برقرار كرد تا بتوانند از حقوق صنفی و حرفه‌ای اعضا دفاع قوی و حمایت همه‌جانبه به عمل آورده و از مزایای  قانونی و تشكیلاتی پارلمان بخش خصوصی و تعامل مستقیم با قوای سه‌گانه كشور استفاده نمایند.

در نهایت با استناد به قانون تشكیل اتاق بازرگانی، صنایع و معادن ایران مصوب مجلس شورای اسلامی و نماینده و پارلمان و بخش خصوصی و همچنین به استناد مواد 91 و92 و15 ماده41 و بند 9 ماده 53 قانون اصلاح موادی از قانون برنامه چهارم و اجرای سیاست‌های كلی 44 قانون اساسی مورخ 8/11/86 مصوب مجلس و مورخ 25/3/87 مصوب تشخیص مصلحت نظام، اتاق ایران به ‌عنوان محوریت و مركزیت بخش خصوصی كشور در رابطه با ساماندهی و هماهنگی بخش‌های خصوصی و مرجع ثبت تشكل‌های اقتصادی و همكاری با اركان حكومت و نقطه تعامل با قوای سه گانه در كلیه رشته‌های اقتصادی و تخصصی كشور شناخته و معرفی شده است. در تقسیم‌بندی وظایف اتاق نیز در هر رشته كمیسیون تخصصی مربوطه مسئولیت پیگیری و كارشناسی امور تخصصی را به عهده گرفت كه در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات با تصویب و شروع به كار كمیسیون ICT و تجارت الكترونیك اتاق ایران در سال 86 برای این كمیسیون نقش قانونی و محوری تعریف و تفویض مسئولیت گردیده است و طی مكاتبات رسمی ار طرف هیئت رئیسه اتاق ایران، نمایندگان هر حوزه به وزارتخانه‌ها و نهادهای رسمی زیربط در قوای سه‌گانه معرفی و متقابلاً نمایندگان مراجع مربوط نیز معرفی شده و در حال معرفی نمایندگان خود برای حضور در جلسات مشترك می‌باشند. اعضای كمیسیون ICT شامل نمایندگان مجمع تشكل‌های فناوری اطلاعات و ارتباط و تشكل‌های زیرمجموعه آن و همچنین نمایندگان كمیسیون‌های ICT و تجارت الكترونیك استان‌ها و شهرستان‌ها و برخی كارشناسان و مسئولین عضو هیئت نمایندگان اتاق به عنوان اعضای اصلی كمیسیون ICT و تجارت الكترونیك اتاق و برخی نمایندگان معرفی شده وزارتخانه‌ها، قوای سه‌گانه و مدیران تشكل‌های غیرعضو اتاق به عنوان عضو وابسته و افتخاری فعالیت خواهند داشت. اعضاء فعلی مجمع تشكل‌ها به شرح زیر می‌باشد و در كلیه جلسات هیئت‌مدیره هر تشكل دارای یك كرسی با حضور نماینده معرفی شده می‌باشد.

1. اتحادیه صنف رایانه داده‌ورزی و ماشین‌های اداری 
2. سندیكای تولیدكنندگان فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران 
3. مجمع ناشران الكترونیك 
4. اتحادیه تولیدكنندگان نرم‌افزار و رسانه‌های دیجیتال 
5. انجمن صنفی مدیران مؤسس آموزشگاه‌های رایانه شهر تهران 
6. اتحادیه صادركنندگان نرم‌افزار ایران وابسته به اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران

*رئیس مجمع تشكل‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات